HomeOver MondiLidmaatschapAdviesScanNieuwsLandendossiersThema'sBeoordelingenWebwinkelContact

Frans college-leed

Blog Dorine van der Marel (geëmigreerd naar Zuid-Frankrijk): "Het dorpsschooltje in Alet les Bains was zo schattig, zo klein, zo typisch uit een romantische Franse plattelandsfilm gekopieerd, dat het er veilig voelde en fijn. Het collège in Couiza daarentegen was een heel andere ervaring."

Om het collège heen stond een hoog hek dat moest voorkomen dat leerlingen tussen de lessen door 'ontsnapten'. De tieners van elf tot zestien jaar werden nog niet verantwoordelijk genoeg geacht om alleen over straat te zwerven. Binnen het hek maakten deze onverantwoordelijken elkaar het leven zuur. Onzekere pubers, opgefokte testosteronjochies en empathieloze krengetjes waren druk bezig een identiteit te ontwikkelen ten koste van de ander.

Wat doen we die kinderen aan? dacht ik regelmatig. Natuurlijk staan Nederlandse tieners ook stijf van de hormonen en zorgen ook daar de onvolgroeide prefrontale cortexjes voor ettergedrag, dat is grenzeloos, maar in Nederland worden de tieners desalniettemin voor vol aangezien.

Als op het Franse collège een volwassene tijdens de les de klas binnenkomt, dat kan de portier zijn of de directeur, een leraar of de glazenwasser, moeten alle leerlingen respectvol opstaan. Vooral mijn jongste kon zich witheet maken over zoveel achterlijkheid. Een tussenuur op het collège was bovendien verre van vrij. Onder streng toezicht van een begeleider moesten de leerlingen in het ‘permanence’-lokaal zwijgend hun huiswerk maken. Ook als er geen huiswerk was.

Gelukkig waren er een paar mazen in de collègewetten. Een scholier mocht namelijk wél thuis lunchen als de ouders dat wilden. Ze werden dan ingeschreven als 'externe' en mochten om 12.00 uur het gebouw een paar uurtjes verlaten. Zo zwierven er dagelijks toch een paar Hollandse nozems door de straten van Couiza. Ze aten niet thuis natuurlijk, maar gingen biljarten in de plaatselijke kroeg, hingen in het park rond of jatten een lolly bij de 'tabac' om de hoek. Het was een klein stukje vrijheid in de moeilijke collègejaren van de drie.

Dochter had zich manmoedig door de pesterijen van de eerste jaren heen geworsteld en vond pas in het laatste jaar een vriendengroep waar ze het fijn mee had. Ze kon eindelijk weer lekker maf doen, onbedaarlijk schaterlachen, ondeugend twinkelen en ging met prachtige cijfers over naar het iets lossere Lyceum. Toch kwam twee jaar later, in het examenjaar, de klap na. Spijkerhard.

Mijn oudste zoon focuste zich vooral op de leraren, waar hij het veel beter mee kon vinden dan met zijn leeftijdsgenoten. Hij zat in vele besturen en deed mee aan alles wat door de docenten georganiseerd werd. Zo liep hij in struisvogelpak over een braderie foldertjes uit te delen, verzorgde licht en geluid bij het theater en hielp met het arrangeren van schoolreisjes. De leraren waren dol op hem. Toen we zoon inschreven voor de 'Bac pro photographie’ in Montpellier, een soort mbo, kreeg hij fantastische aanbevelingen van allemaal. Van de driehonderd aanvragen werden er slechts vijftien gehonoreerd. Zoon was er één van. Fantastisch. Het was alleen een beetje jammer dat het lyceum dusdanig ver van Alet les Bains stond, dat hij met zijn vijftien jaar ‘interne’ moest. In Frankrijk niet ongewoon, maar voor zoon en moeder wel even doorbijten. Alleen de weekenden kwam hij nog thuis.

De jongste had het na tweeëneenhalf jaar collège helemaal gehad en wilde pertinent niet meer naar school. We konden op ons kop gaan staan en hem erheen sleuren, we besloten tot thuisschool. Ook niet ongewoon in Frankrijk. Hij werd daarbij begeleid door een erkende onderwijsinstelling op afstand. Ikzelf hoefde gelukkig niet hals over kop leraressenskils te ontplooien, Google en YouTube deden dat veel beter. Zoon maakte de laatste anderhalf jaar van het college thuis af en dat beviel hem zo goed dat hij ook het Lyceum aan de keukentafel vervolgde.

Voor alle drie een schoolverloop dat in Nederland zonder twijfel anders was geweest. Of dat beter of slechter had uitgepakt zullen we nooit weten, al knaagt het weleens. Wat ik wél zeker weet is dat ze hun ongenoegens nu ook in vloeiend Frans kunnen oreren.

Dat wel."
Andre en Dorine van der Marel emigreerden met drie jonge kinderen van Amstelveen naar Alet-les-Bains (klein dorpje met circa 450 inwoners) in het Franse departement Aude in de regio Occitanie. Op verzoek van Mondi schrijft Dorine maandelijks een blog over de eerste stappen van de emigratieplannen, de ervaringen tot en met heden en wat in de toekomst nog op haar pad komt. Deze bijzonder gewaardeerde en amusante blog kan inmiddels rekenen op een trouwe groep volgers.
Reeks gepubliceerde blogs
Deel 1: Gedreven door de wind
Deel 2: Rotouders
Deel 3: Een spannend begin
Deel 4: Warme huiselijkheid in de chaos
Deel 5: Lijken uit de kast
Deel 6: Eerste schooldag op de Franse basisschool
Deel 7: Emigreren naar Frankrijk: lachen en huilen
Deel 8: Slopende hitte
Deel 9: Eindejaarsfeest op z’n Frans
Deel 10: Een standje van de burgermeester
Deel 11: Badderen als een god in Frankrijk
Deel 12: Een wonderlijke dag
Deel 13: Even het terras leggen
Deel 14: Quelle histoire cet enfant Hollandais!
Deel 15: Ierse magie in een Frans paradijs
Deel 16: Frans fatsoen
Deel 17: Koude verrassingen
Deel 18: Hoge noot 
Deel 19: Feestelijke lenteroes 
Deel 20: Tarzan op schoolreis 
Deel 21: De hysterische gastvrouw
Deel 22: Verfje hier verfje daar 
Deel 23: Iets met een aap 
Deel 24: Terug op prozaïsche gronden 
Deel 25: Een spetterend begin  
Deel 26: Op de rem trappen  
Deel 27: Tegeltjeswijsheid 
Deel 28: Integreren in een Kattendorp 
Deel 29: Schaduwen in de nacht 
Deel 30: Vijf jaar Zuid-Frankrijk 
Deel 31: Frans college-leed

Dorine van der Marel is eigenaresse van Atelier Do en werd als gepassioneerde ondernemer op 24 oktober 2018 door Mondi geïnterviewd in het artikel Metamorfoses van gedateerde objecten in Frankrijk.

Bezit, aan- en verkoop van vastgoed in Frankrijk
Bezoek regelmatig het landendossier Frankrijk en maak als lid proactief gebruik van uw Mondi lidmaatschap door vragen te stellen in de vraag- en antwoordmodule onder aan de pagina van het van het landendossier over alles wat te maken heeft met de aankoop, bezit en verkoop van een (tweede) woning.


Facebook Twitter LinkedIn YouTube Andere share mogelijkheden

Geschreven door Dorine Van der Marel
Datum: 17-11-2021

Terug naar overzicht

Lid worden van Mondi: verstandige keuze!

De oorsprong begint in 2001, maar sinds 2005 ligt de focus van Mondi als belangenorganisatie vooral op het preventief informeren van aspirant-kopers en eigenaren van een woning in het buitenland. Mondi beschikt over een schat aan deskundige informatie, ervaringen, een deskundig netwerk en heeft toegang tot waardevolle bronnen om tot een objectief, informatief en betrouwbaar oordeel te komen.

Leden kunnen onbeperkt vragen stellen onderaan de pagina van het landendossier of themapagina naar keuze.

Mondi lidmaatschap Plus of Premium
Snel online geregeld!


Criteria Mondi Professional kwaliteitslabel en het Mondi Approved keurmerk

Meld u aan voor de Mondi nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van praktische waardevolle informatie en actuele ontwikkelingen.
Laat u inspireren door reportages: objectief, informatief en betrouwbaar.

De nieuwsbrief wordt ongeveer 1 x per week verstuurd
Een moment geduld...
Als respons van de website uit blijft,
neem dan contact met ons op.

Contact Sluiten