Artikel 10 van de Nederlandse successiewet 1956 geeft aan kort gesteld dat indien er vermogen wordt onttrokken aan de toekomstige erflater die oorspronkelijk de volle eigendom in bezit had, maar de blote eigendom overdraagt aan zijn afstammelingen, terwijl hij zelf het vruchtgebruik behoudt, dan wordt volgens de Nederlandse erfbelasting gedaan alsof de vruchtgebruiker, de volle eigenaar is. Daarmee is de overdracht van de blote eigendom aan de kinderen om niet geweest volgens de Nederlandse erfbelasting. Geen goed idee dus...

Hier zitten echter dermate veel haken en ogen aan, dat ik niet zomaar een antwoord kan geven. Zo is schenken tegenwoordig nauwelijks nog aan de orde, en is het voorbehoud van vruchtgebruik uit den boze.

Dank voor de antwoorden, maar wat is dan wijsheid in deze, of met andere woorden wat is het beste moment om buitenlandse bezittingen aan je kinderen over te doen. Daarnaast vroeg ik me af waarom er in Nederland belasting betaald zou moeten worden als het onroerend goed zich in Frankrijk bevindt. Tot slot begrijp ik dat in Frankrijk het schenkbedrag vele malen hoger ligt als in Nederland.