We vragen het voor de zekerheid na bij meerdere deskundigen, omdat we zelf ook nieuwsgierig zijn of er verschillen bestaan in wet- of regelgeving per land.

In 2014 is in Frankrijk de 'Loi Alur' ingevoerd. Op basis hiervan is de vergoeding aan een tussenpersoon te voldoen door een huurder ingeval van verhuur beperkt. Er dient sprake te zijn van een vergoeding welke verband houdt met de volgende vier aspecten: - bezoeken die zijn afgelegd aan de woning; - administratiekosten; - kosten voor het opstellen van het contract; - inventarisatie van de woning. Genoemde wet kent een bovengrens als het gaat om vergoedingen die in rekening mogen worden gebracht, zodat een huurder niet overgeleverd is aan de grillen van een makelaar/tussenpersoon.

Met betrekking tot de agency fee bij het tekenen van een huurovereenkomst, is er geen juridisch kader. In Spanje geldt hier (helaas) het principe van de vrije markt. Daarbij worden de gebruiken van een bepaalde stad (of provincie) gevolgd. In Barcelona en omgeving, bijvoorbeeld, is het gebruikelijk dat de huurder de agency fee betaalt; deze fee is vaak gelijk aan 10% van de jaarhuur of aan één maandtermijn, vermeerderd met 21% BTW. Deze fee omvat vaak de honoraria van de makelaar voor het opstellen van het huurcontract, het indienen van de aangifte voor zegelbelasting, omzettingen van water, gas en electriciteit en de formaliteiten voor een correcte deponering van de borg bij de bevoegde instantie.

In NL is er volgens mij een uitspraak van de HR dat alleen de verhuurder een agencyfee betaalt en niet de huurder