Uitsluiten kun je nooit iets,maar de kans is nagenoeg nihil. Je hoofdverblijf is Nederland. Dat is de plaats waar je (fiscaal) “woont”, gemeten naar de feiten en omstandigheden. Een vakantiewoning is geen primair hoofdverblijf, tenzij de werkelijk feiten en omstandigheden anders zijn dan de gepresenteerde feiten. Dat je af en toe een paar weken in een vakantiewoning verblijft maakt nog niet dat je fiscaal woont in Spanje. Een duurzaam verblijf hebben is iets anders dan duurzaam ergens verblijven met de bedoeling daar te wonen. Kortom, de vakantiewoning lijkt geen hoofdverblijf te zijn, dus is Spanje niet je fiscale woonplaats.

Ik zou deze vraag bij een advocaat of fiscalist neerleggen want je wilt niet een beslissing nemen op basis van een advies hier, hetgeen misschien verkeerd is. Echter denk ik ook niet dat je je zorgen hoeft te maken, want ze kijken ook naar in welk land je meer dan de helft van de tijd doorbrengt, daar ben je volgens mij fiscaal plichtig.

Eén van de belangrijkste onderdelen van een Belastingverdrag is het artikel waarin de wijze van residentiebepaling wordt omschreven. In het verdrag tussen Nederland en Spanje is dit als volgt bepaald: 1. Een natuurlijk persoon wordt geacht inwoner te zijn van het land waarin hij een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft (dit kan zowel eigendom als huur zijn); 2. Indien hij in beide landen een vast huis heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van het land waarmee zijn persoonlijke en economische betrekkingen het nauwst zijn (middelpunt levensbelangen); 3. Indien niet kan worden bepaald in welk land hij het middelpunt van zijn levensbelangen heeft, of indien hij in geen van beide landen een duurzaam tehuis tot zijn beschikking heeft, wordt hij geacht inwoner te zijn van het land waar hij gewoonlijk verblijft; 4. Indien de desbetreffende persoon in beide landen of in geen van beide gewoonlijk verblijft, wordt hij geacht inwoner te zijn van het land waarvan hij onderdaan is (hier wordt nationaliteit mee bedoeld); 5. Indien hij onderdaan is van beide landen of geen van beiden, regelen de autoriteiten van de landen de aangelegenheid in onderlinge overeenstemming. In het belastingverdrag tussen Nederland en Spanje wordt de ‘183 dagen termijn’ níet genoemd. Dit is derhalve geen criterium in het verdrag. De ‘183 dagen termijn’ komt wel in de nationale Spaanse wetgeving voor. Maar theoretisch is het mogelijk – het komt zelfs relatief vaak voor – dat iemand meer dan 183 dagen in één land verblijft, maar toch fiscaal resident in een ander land kan zijn. Bron: Euro Economics https://www.mondi.nl/euro-economics/page12_1909.php

Aanvullende informatie: U moet zich laten uitschrijven als ingezetene uit de Basisregistratie Personen (BRP) als u in een jaar tijd langer dan 8 maanden in het buitenland verblijft. Deze periode hoeft niet aaneengesloten te zijn. Ook als u uw huis in Nederland aanhoudt, moet u zich laten uitschrijven uit de BRP. Bron: Rijksoverheid https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/privacy-en-persoonsgegevens/vraag-en-antwoord/uitschrijven-basisregistratie-personen

Op het moment kopen veel mensen met het doel om de woning voor korte termijn te verhuren aan toeristen. In de praktijk wordt duidelijk dat eigenaren zich niet goed laten informeren over de verplichtingen die zij hebben als zij hun woning gaan verhuren. Raadpleeg de publicatie 'Regels verhuur tweede woning Spanje' https://www.mondi.nl/regels-verhuur-tweede-woning-spanje/page18__1717.php

Hoewel je op basis van een kort feitenrelaas (zoals de gestelde vraag hier) zelden of nooit een persoonlijk advies kan geven, ik ben overigens fiscalist, is het kopen en in bezit hebben van een vakantiewoning die niet tevens hoofdverblijf is waar niet het centrum van je sociale leven is, nooit een feit dat van doorslaggevende aard is om een fiscale woonplaats met succes te kunnen stellen. Zoals de vraagsteller schetst zou hij geen fiscaal resident zijn in Spanje. MAAR, de vraag is of de feiten werkelijk zo liggen. Dat is alleen in een persoonlijk adviesgesprek vast te stellen. En inderdaad, er wordt vreselijk veel onzin verkocht als het gaat om de toepassing van internationale verdragen. Daar was ik “vroeger” als belastingambtenaar altijd “blij” mee.

Korte reactie op de citaten van Euro Economics in het antwoord van Rob; in artikel 16 van het Verdrag TVVDB tref je wel een “183-dagen regeling” aan, maar die heeft niets van doen met het begrip woonplaats zoals genoemd in artikel 4 van het Verdrag TVVDB. In de volksmond wordt een 183 dagen regeling toegepast als het gaat om de bepaling van de woonplaats, hoewel dat in voorkomende gevallen tot conflicten zou kunnen leiden tussen twee belastingdiensten.

Beste meneer/mevrouw, U hoeft zich geen zorgen te maken in de geschetste situatie. Als u meer dan 183 dagen in Nederland verblijft óf het centrum van uw levensbelangen aantoonbaar in Nederland is gelegen, dan ziet de Spaanse fiscus u als fiscaal resident van Nederland. Mocht de Spaans fiscus toch vragen stellen dan kunt u de fiscale residentie in Nederland in Spanje alsnog aantonen door een verklaring van fiscale residentie, afgegeven door de Nederlandse belastingautoriteiten. Ten aanzien van de aankoop van de vakantiewoning, het is raadzaam om in Spanje een jurist/advocaat in te schakelen die erop toeziet dat uw belangen worden behartigd. We kunnen u op juridisch en fiscaal vlak nader informeren en begeleiden. Neemt u alvast een kijkje op ons weblog www.koopbegeleidingspanje.nl. Mocht de koop concreet worden dan helpt mijn collega Mathilde Bos van ons kantoor in Marbella u graag verder. Mathilde is telefonisch te bereiken op telefoonnummer +34 952 859 380 en per email via mathilde.bos@euroeconomics.com.