Een tweede woning in Tsjechië

Column Tsjechië

Een woning in het buitenland, helemaal voor jezelf. Hoeveel moeite kost het iets te vinden dat helemaal naar je zin is? Wat komt daar verder allemaal bij kijken? En loop je niet enorme risico’s? We vroegen het aan Nico ter Haak, 59 jaar oud, die sinds 2005 een appartement in Tsjechië bezit.

"We hadden eigenlijk helemaal geen plannen om ons in een tweedehuisjes-avontuur te storten. Onze vrienden hebben zoiets in Spanje, en dat is één bak ellende. Maar ik had tegen mijn vrouw Lucia gezegd: als er iets betaalbaars is waar je geen omkijken naar hebt, dicht bij het water, waar je kunt zwemmen, golfen, wandelen en van de natuur kunt genieten dan wil ik er wel instappen. Dat leek me een onmogelijk wensenlijstje, maar een tijdje later zag mijn vrouw een advertentie van een project waarbij al deze wensen vervuld zouden worden".

Een mooie locatie dus, maar ook heel belangrijk is natuurlijk hoe de woning eruit ziet?
"Het is een appartement van ruim vijfenzeventig vierkante meter. Met een grote living, een flinke master bedroom en een kleiner kamertje dat we als logeerkamer kunnen gebruiken, of gewoon om wat spullen te bewaren. Het staat op een schitterend plekje, met een eindeloos uitzicht over het stuwmeer bij het dorpje Lipno nad Vltavou. In het Tsjechisch betekent dat zoveel als ‘het dorpje Lipno boven de Moldau.’ De Moldau ontspringt vlak bij ons in de buurt. Ik maak ook wel eens het grapje dat je bij ons de eerste noten van ‘De Moldau’ van Smetana kunt horen".

Dat klinkt bijna sprookjesachtig. Maar u had alleen nog maar een brochure gezien?
"Na het bekijken van de informatie zijn we mee gegaan met een bezichtigingsreis van de makelaar voor dit project. Zo’n reis duurt echter drie dagen, en omdat wij de omgeving helemaal in ons wilden opnemen, hebben we in de buurt iets voor veertien dagen geboekt.  Een medewerker heeft ons rondgeleid over het terrein, alleen de funderingen lagen er nog, en zeer gedetailleerd de plannen met ons doorgesproken. Bovendien maakten we kennis met mensen die ook geïnteresseerd waren, en dat voelde meteen goed. Het project kreeg steeds meer contouren en langzaam werden we echt enthousiast".

Het appartement zelf kon u dus alleen in de brochure zien. Is dat wel prettig kopen?
"Zo’n project moet wel vertrouwen uitstralen. We kregen eerlijke informatie, je werd niet ‘ingepakt’. Wat betreft de inrichting kregen we alle ruimte. We mochten zelfs de indeling nog aanpassen. En we hebben zelf de meubels mogen uitkiezen, dus we konden het helemaal naar onze eigen smaak inrichten. Wij vonden dat echt geweldig. Met wat schilderijen aan de muur die ik zelf gemaakt heb is het echt helemaal ‘van ons’. Natuurlijk hebben we er geen familiefoto’s opgehangen want we verhuren het tenslotte ook".

Was het financieel, fiscaal en juridisch niet een enorm avontuur?
"Het paste binnen ons budget. Bovendien stoppen wij liever ons geld in stenen, dan dat wij het op de bank laten staan. Mazzel was ook dat we net in een nieuwe regeling vallen waarbij niet-Tsjechen ook onroerend goed kunnen bezitten, dus er hoefden geen trukendoos te worden geopend. Verder lijkt het ons gewoon een aantrekkelijker appeltje voor de dorst en bovendien hebben we nu een adres waar we vrijwel gratis op vakantie kunnen, zo lang en zo vaak als we willen. De verhuur wordt voor ons geregeld. Twee keer per jaar krijg je een overzichtje van de inkomsten uit verhuur en daarnaast de kosten voor onderhoud. Een balans die nu voor ons al positief uitvalt en nog eens bewijst dat we een goede beslissing hebben genomen".

Hoe was het om voor het eerst in jullie eigen appartement te overnachten?
"Nou, daar ging eerst nog een weekje inrichten en gordijnen ophangen aan vooraf. Speciaal daarvoor hadden we het appartement van de overburen gehuurd, zodat we alle vrijheid hadden ons eigen huis klaar te maken. Ja, we zijn wel een beetje eigenwijs, want veel andere mensen gaven er de voorkeur aan het turn key op te laten leveren".

En toen was het moment daar, beviel het?
"Gewoon perfect. Dankzij de prachtige omgeving, de sfeer en het sympathieke dorpje. Maar ook omdat er in die streek nog zo ontstellend veel te ontdekken is. Boedapest, Praag, Brno, München liggen allemaal in de buurt. Steden die we niet kenden, omdat we nooit zo van die Oostblok-fans waren. Je wordt er ook een beetje een ander mens van: ik heb nog nooit zo veel gewandeld. In de winter vriest het stuwmeer dicht, dus je kunt lekker schaatsen. Er is een prima skigebiedje dat heerlijk rustig is met uitstekende voorzieningen. Okay, geen zwarte pistes, maar wel blauw, groen en rood en prima liften en gezellige restaurantjes. Ook de skispullen die ze verhuren zijn het nieuwste van het nieuwste en van de beste kwaliteit. Dat allemaal voor verrassend lage prijzen. Een skiparadijsje dus".

Maar je moet wel even reizen voordat je in dat paradijs bent?
"Je moet het inderdaad niet voor een weekendje willen doen, want het is toch zo’n tien à elf uur sturen. Wel eenvoudig: bij Utrecht linksaf en na Arnhem 'immer gerade aus', over de A3. Heel plezierig is echter dat je op je kleding na, niets mee hoeft te nemen. Dus het is een heel ontspannen, laagdrempelige manier om te besluiten op vakantie te gaan. Je bent niet dagen kwijt aan het zoeken en boeken van een reis. Als je eraan toe bent, stuur je een mailtje dat je dan en dan wilt komen. Omdat wij liever niet in het hoogseizoen op vakantie, kunnen we altijd terecht".

Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door medewerking van Nico ter Haak