Nederlandse zorg voor pensionado's

Veel Nederlandse gepensioneerden geven er de voorkeur aan om voor medische behandelingen een beroep te doen op de gezondheidszorg in Nederland. Die zorg is vertrouwd, bovendien worden zo eventuele taalbarrières ontweken. Sinds de invoering van de nieuwe Nederlandse zorgverzekeringswet, in 2006, mogen pensionado’s uitsluitend een beroep doen op plaatselijke zorg. Volgens nieuwe Europese wet- en regelgeving kunnen gepensioneerden vanaf 2010 opnieuw naar Nederland komen voor medische behandelingen.

Al jaren is de nieuwe Zorgverzekeringswet een doorn in het oog van Nederlandse gepensioneerden in het buitenland. Deze wet voorziet in een nieuw verzekeringsstelsel waarin iedereen op dezelfde manier is verzekerd. Het onderscheid tussen particuliere en ziekenfondsverzekeringen is vervallen. Volgens de Zorgverzekeringswet hebben de inwoners van een EU-/EERof een verdragsland, recht op medische zorg ten laste van Nederland. Wanneer iemand bijvoorbeeld in Frankrijk gaat wonen, betaalt hij in Nederland zorgpremie (officieel: ‘bijdrage in de zorgkosten’) en is hij vervolgens in Frankrijk verzekerd. Nederland verrekent de kosten met het Franse ziekenfonds. Het enige wat de emigrant moet doen, is ervoor zorgen dat hij/zij zich inschrijft bij het plaatselijke verzekeringsorgaan van uw woonland.

Woonlandfactor
Kort na invoering van de Zorgverzekeringswet heeft de overheid, onder druk van de rechter, de ‘woonlandfactor’ ingevoerd. Tot die tijd betaalden Nederlanders die in het buitenland wonen met uitsluitend inkomen/pensioen uit Nederland, de volledige Nederlandse zorgpremie. Dit terwijl ze in hun woonland vaak zorg krijgen die goedkoper is dan de zorg in Nederland. De woonlandfactor is een omrekenfactor die voortvloeit uit de vergelijking tussen de zorgkosten in Nederland en die in andere landen. Voor Frankrijk geldt een woonlandfactor van 0,58 procent. Dat betekent dat een Nederlander in Frankrijk achtenvijftig procent betaalt van de Nederlandse zorgpremie.

Mindere zorg
Ook na invoering van de woonlandfactor zijn in het buitenland wonende Nederlanders (met name gepensioneerden) niet blij met de Zorgverzekeringswet. Zij betalen in Nederland een bijdrage, maar kunnen hier nog steeds geen beroep doen op de gezondheidszorg. Zij zijn immers uitsluitend verzekerd voor zorgvoorzieningen in hun woonland. Alleen voor spoedeisende hulp of een bezoek aan een huisarts kunnen zij zonder voorafgaande toestemming ook in Nederland terecht. Maar dat is een recht dat iedere Europeaan met een Europese Zorgverzekeringskaart ( de EHIC) heeft. Het bezwaarlijke aan deze situatie is dat de plaatselijke gezondheidszorg vaak van mindere kwaliteit is dan in Nederland. Bovendien is het, zeker voor wat betreft zorgvoorzieningen, prettig om te communiceren in de moedertaal.
Met het afschaffen van de particuliere verzekeringen is daarnaast ook de keuzevrijheid afgeschaft. Met een particuliere verzekering bestond de mogelijkheid geheel zelf een pakket samen te stellen. Met de nieuwe zorgverzekeringswet is iedereen standaard verzekerd voor basiszorg in het woonland. Wilt u aanvullend verzekerd zijn, dan moet een particuliere verzekering in het woonland afgesloten worden. De zorgkosten zullen in dat geval echter aanzienlijk hoger liggen.

Goed nieuws
Achter de wolken schijnt echter de zon. Vanaf 2010 kunnen Nederlandse gepensioneerden vermoedlijk weer naar Nederland komen voor een medische behandeling. Afgelopen 9 juli heeft CDA-Europarlementariër Ria Oomen een amendement ingediend op de verordening. Deze verordening regelt de coördinatie van de wettelijke sociale zekerheidsstelsels, in het geval dat mensen gebruik maken van het vrije woon- en werkverkeer binnen de Europese Unie. Het amendement van Oomen maakt het voor gepensioneerden mogelijk om in de toekomst, zonder toestemming van welke instantie dan ook, naar Nederland te komen voor medische behandelingen.

Het Europees Parlement heeft het door Oomen ingediende amendement aangenomen. Nederlandse pensionado’s moeten nog wel twee jaar geduld hebben. Naar alle waarschijnlijkheid treedt de verordening pas in 2010 in werking.