Facebook Twitter LinkedIn Google+ Nujij Pinterest Email Addthis
Home > Zwitserland > Zwitsers onroerend goed: kopen met beperkingen
Onze nieuwsbrief

Zwitsers onroerend goed: kopen met beperkingen


Naast de schoonheid van de natuur staat Zwitserland bekend om zijn veiligheid, stabiliteit en het zonnige klimaat. Geen wonder dat veel mensen overwegen om als tweede huis een leuk chalet of appartement in dit land aan te schaffen. De vraag is echter zo groot dat de overheden restricties opleggen aan de aankoop van onroerend goed door buitenlanders.

Zwitserland is een staatkundig ‘buitenbeentje’. Het valt niet alleen buiten de Europese Unie, het is bovendien een confederatie. Zwitserland is een verzameling van zesentwintig kantons met elk, op veel vlakken, een ‘eigen’ wetgeving. Veel zaken, zelfs belastingen, worden op kantonnaal en zelfs gemeentelijk niveau geregeld. Indien een toerist zich in het kopen van een onroerende zaak gaat verdiepen, is het goed dit voor ogen te houden. Elk kanton is weer anders- niet alleen qua taal, klimaat, uitstraling en karakter- maar vaak vooral ook qua wet- en regelgeving. Hierdoor is het onmogelijk om in een beknopt artikel de juiste informatie te geven voor de aankoop van een onroerende zaak in geheel Zwitserland.

Restricties
Toch zijn er enkele algemene richtlijnen te geven omdat de hoofdregels over het kopen van onroerende zaken door niet-Zwitsers ingezetenen- d.w.z. mensen die niet in Zwitserland wonen oftewel toeristen- op confederaal niveau zijn geregeld in de zogenaamde Lex Koller. Als toerist is het niet mogelijk zomaar een onroerende zaak aan te schaffen in Zwitserland. Daar bestaan spelregels voor, die in de wet staan beschreven. Echter ook voor deze wet geldt dat elk kanton de wet op onderdelen weer anders uitvoert. Het blijft daarom altijd belangrijk u vooraf goed te (laten) informeren. Dit artikel is een globale leidraad voordat u daadwerkelijk op huizenjacht gaat. Laat u echter niet ‘afschrikken’ door de restricties en regels, juist het bestaan van deze typisch Zwitserse regels maakt het land zo aantrekkelijk om er een tweede woning te bezitten en daarvan in alle rust te kunnen genieten.

Vergunning
Voor het kopen van onroerend goed in Zwitserland heeft een buitenlander een vergunning nodig. In totaal verstrekt Zwitserland per jaar aan 1.500 toeristen dergelijke buitenlandervergunningen. Dit lijkt wellicht veel, maar dat is het niet. Zeker niet als men bedenkt dat de laatste jaren de vraag naar een chalet of appartement in Zwitserland enorm toegenomen is. Met dit beperkte aantal vergunningen lijkt het er bijna op dat het een ‘gunst’ is als een buitenlander iets in Zwitserland mag kopen. Het genoemde aantal ‘buitenlandervergunningen’ is alleen bedoeld voor ‘natuurlijke personen’ (dus niet voor buitenlandse rechtspersonen) en wordt verdeeld over zeventien van de zesentwintig kantons (niet alle kantons doen mee). Binnen de kantons wordt dit vaak weer verdeeld per gemeente. De spoeling is derhalve dun. De meest populaire kantons zijn Valais, Ticino, Graubünden en Vaud. Binnen de kantons die toeristen als kopers toelaten, is het niet mogelijk om in alle gemeentes te kopen en vaak kan in de gemeentes, waar dit wél mogelijk is, niet op elke plek binnen die gemeente gekocht worden. Vaak geldt te toestemming slechts voor een bepaald gebied binnen zo’n gemeente. Het is dus zaak daar goed op te letten.

Nieuwbouw
Het verkrijgen van de buitenlandervergunning is erg belangrijk omdat men zonder deze vergunning geen eigenaar kan worden. Deze vergunningen zijn dus erg gewild. Het beperkte aantal buitenlandervergunningen maakt dat er een belangrijk onderscheid is tussen bestaande objecten en nieuw te bouwen objecten. Bovendien is het belangrijk of de verkopende partij/eigenaar wél of géén Zwitsers ingezetene is. Een Zwitsers ingezetene kan ook een in Zwitserland geïmmigreerde buitenlander zijn, het hoeft dus geen geboren Zwitser te zijn. Is de eigenaar van het object net als u een toerist, dan heeft hij ooit de zogenaamde buitenlandervergunning verkregen. Deze vergunning blijft aan de onroerende zaak ‘kleven’ bij een verkoop aan een andere toerist. U bent bij aankoop van een dergelijk bestaand object al na een aantal weken eigenaar omdat de vergunning simpelweg wordt overgezet op uw naam. Dit gaat buiten het aantal van 1.500 per jaar om. Is de eigenaar van het object (ingeval van nieuwbouw altijd en ingeval van bestaande objecten heel vaak) een Zwitsers ingezetene dan dient de buitenlandervergunning aangevraagd te worden, waarbij bijvoorbeeld in het kanton Wallis er geen buitenlandervergunningen worden afgegeven voor bestaande objecten van Zwitsers. Die zijn momenteel niet te koop voor toeristen. Grond en nog te bouwen objecten (uiteraard ook van Zwitsers) daarentegen wél. De reden is simpel: in het laatste geval steunt men als koper de lokale economie en in het eerste geval niet of nauwelijks. Het verkrijgen van een buitenlandervergunning voor een nieuwbouwobject ligt daarom in het algemeen wat makkelijker.

Vakantiewoning
Verder bestaan er nog restricties met betrekking tot het maximale grondoppervlak voor een perceel (1000 m2) en het maximale netto woonoppervlak voor een woning (200 m2). Men mag slechts één onroerende zaak per persoon of, indien men gehuwd is, per gezin bezitten. Meerderjarige kinderen mogen wel weer onroerend goed op eigen naam bezitten. Via een erfenis is het mogelijk om méér dan één object te bezitten. Het is niet toegestaan het object langer dan elf maanden per jaar te verhuren, bovendien moet het object minstens drie weken per jaar door uzelf gebruikt worden. Veel controle op dat gebruik is er overigens niet. De bedoeling van de Zwitsers is dat een vakantiewoning als zodanig gebruikt dient te worden.

Verhuur
Verder mag men meestal niet direct verkopen (variërend van enkele jaren tot tien jaar, meestal vijf jaar) teneinde speculatie te voorkomen. Er wordt altijd gekeken naar een mogelijk crimineel verleden van de aanvrager. In het geval van ‘force majeure’- bijvoorbeeld ernstige financiële problemen, echtscheiding of ziekte- kan een koper binnen de anti-speculatietermijn een verzoek doen aan het kanton om snel te mogen verkopen. Dat wordt meestal toegestaan. Wel geldt dan dat niet met winst mag worden verkocht. Uit een ongelukkige situatie mag geen financieel voordeel behaald worden, waardoor zo'n verkoop in het gunstigste geval budgettair neutraal afloopt. Daarnaast kennen sommige plaatsen of gebieden de verplichting om het tweede huis te huur aan te bieden. Een maatregel om langdurige leegstand tegen te gaan. Ook gebeurt het dat soms een extra belasting opgelegd wordt teneinde buitenlandse eigenaren toch tot verhuur te stimuleren.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Charles Koopman, verbonden aan Dreamchalet.
Landendossier  
Landendossier Zwitserland Meer informatie over de aanschaf en bezit van een (tweede) huis in Zwitserland
Meld u aan voor de wekelijkse nieuwsbrief en blijf op de hoogte van actuele ontwikkelingen: objectief, informatief en betrouwbaar.
Naam:
E-mail:

Publieke beoordeling

Hoe wordt uw makelaar / projectontwikkelaar beoordeeld? Geef ook uw mening!
naar de beoordeling lijst Stem nu