Heiligdom in de Umbrische heuvels

Twee jaar geleden kochten Jos en Riny Polman een tweede huis in het Italiaanse Pornello. Een dertig zielen tellend gehuchtje in de heuvels tussen Rome en Florence. Mijlen verwijderd van het Romeinse stadsgedruis vonden zij rust in ‘Il Santello’, ofwel ‘kleine heilige’.

Jos Polman gaat even verzitten om enthousiast de geschiedenis van zijn woning te onthullen: “Als je buiten bij de olijfbomen staat kijk je op een heuvel. Daar zie je een klein kerkje, la Scarzuola heet het. Letterlijk vertaald betekent dit riethut. Deze riethut werd gebouwd door St. Fransiscus van Assisi. Hij gebruikte het als kluizenaarsverblijf en hulde zich er in geestelijkheid. Later groeide het uit tot klooster. De kleine man, St. Fransicis was niet zo groot van stuk, bracht er veel tijd door. Na verloop van tijd vernoemden de lokale bewoners het klooster naar de kleine heiligman; Il Santello was een feit. Onze woning is vernoemd naar het uitzicht vanuit de tuin.”

Pure liefde
“Het was liefde op het eerste gezicht”, zegt Riny Polman. Vanaf het moment dat we op een Italiaanse website de foto’s zagen, konden we niet wachten het huis in het echt te ‘ontmoeten.’ Een week later stapten we de auto in en reden linea recta naar Pornello. De woning had een superuitstraling en een evenwichtige sfeer. Het is een hoeve uit 1500. De hoeve beslaat vier appartementen waar nog drie andere Italiaanse gezinnen wonen. Dit was het wel! We kopen het, zeiden we tegen elkaar. Het is altijd onze grote wens geweest een eigen stekkie in het buitenland te hebben. We wilden een eigen plek met rust en privacy. Twee jaar lang hebben we uitgebreid geresearched via internet en second homebeurzen. In eerste instantie richtten we ons op Zuid Frankrijk, het klimaat sprak ons aan. We zijn gaan kijken in een soort villa park met nieuwbouwwoningen aan de Middellandse Zee, maar het gaf ons geen goed gevoel. We vonden het veel te toeristisch en het was behoorlijk duur. Bij nader inzien waren we ook opzoek naar iets authentieks. Via vrienden met een woning in Umbrië leerden we deze streek kennen en zijn we smoorverliefd geworden. Op de mensen, op de cultuur en het landschap. Er is nog zoveel ruimte! De omgeving van Il Santello is lekker rustig, bij het verlaten van de snelweg word je één met de omgeving. Maar gezelligheid is er ook volop. Binnen een straal van dertig kilometer liggen de eeuwenoude stadjes Perugia, Orvieto en Todi waar de kunstschatten voor het oprapen liggen. Het is heerlijk om hier ‘s zomers op een van de terrasjes een café fredo te drinken.”

Vier man sterk
Van de dertig zielen die Pornello telt wonen er acht in de appartementen van Il Santello. Naast meneer en mevrouw Polman hebben drie Italiaanse echtparen er een tweede woning. “Bijzonder prettig, het klikte meteen”, zegt Jos Polman. “Twee jaar geleden zijn mijn vrouw en ik gestart met Italiaanse les, we kunnen al een aardig woordje babbelen met de medebewoners. Zo ben je toch niet echt alleen. En met de Italianen om je heen raak je eerder gewend aan de Italiaanse cultuur en gewoontes. We hebben dezelfde interessen als onze medebewoners en we delen gezamenlijke faciliteiten zoals het zwembad en de tennisbaan. Dat werkt prima. Sterker nog, zonder hen had ik heel goed over de koop na moeten denken. Omdat de hoeve best afgelegen ligt, is het een veilig gevoel om mensen om je heen te hebben. En als er problemen zijn of er moet iets gerepareerd worden, is het reuze handig omdat de Italianen precies weten wie ze het beste kunnen benaderen."

Warrige wereld
Nu kan de familie Polman eindelijk de vruchten plukken van haar aankoop. Maar hier ging wel heel wat aan vooraf. “Omdat wij voor een vierde eigenaar zijn van de gemeenschappelijke voorzieningen en de grond, was de koopoverdracht gecompliceerd”, zegt Jos “Het was een heel feest bij de notaris, we hebben er drie uur gezeten. We waren ongeveer met z’n tienen; de eigenaar, de notaris, onze bemiddelaarster, een assistent en nog een assistent. We moesten ons door een gigantische papiermolen zien te worstelen, een enorm pak papier. Alles werd eerst in het Italiaans doorgenomen en daarna in het Nederlands. Bepaalde berekeningen van stukken grond bleken niet te kloppen. Het moest allemaal opnieuw gecalculeerd worden. En daarna werd het hele zaakje gecheckt en nog eens gecheckt en nog eens. Een heel gedoe. In Nederland is het kopen van een huis a piece of cake, alles is zo goed geregeld in ons land. Het Italiaanse systeem is nog lang niet zo professioneel als het Nederlandse, het is nog niet gedigitaliseerd. Maar na de hele middag paperassen te hebben doorgespit, waren we eindelijk de trotse eigenaren van de woning.”

Riny en Jos Polman zijn blij dat ze zich van te voren zo goed hebben georiënteerd. “We hebben van tevoren enorm veel gelezen en onderzoek gedaan. Uiteindelijk vonden we via een Italiaanse website onze woning”, zegt Riny. “De site wordt beheerd door een Nederlandse contactpersoon die al twintig jaar in Italië woont en bemiddelt in vastgoed. Daarnaast is zij ook tolk. We kunnen onszelf gelukkig prijzen dat we haar hebben ontmoet. Zij bemiddelde voor ons tussen de koper en de makelaar. Met de makelaar zelf hebben we nauwelijks contact gehad. Ze adviseerde ons over de juiste prijs en heeft alle akten voor ons in het Nederlands vertaald. Dat was een enorme verademing omdat wij de Italiaanse taal op dat moment nog niet machtig waren. Ze heeft ons aan de hand genomen en door een warrige wereld van Italiaans vastgoed geleid.”

Wijngaarden en olijfbomen
“Tot nog toe zijn we bijna elke vakantie in Pornello. Maar na mijn pensioen willen we vaker gaan”, vertelt Jos. “Er is een wijngaard bij het huis, die wil ik opknappen. Sinds kort verzamel ik wijnen, een mooie hobby. En ik wil ook een fruit- en groentetuin aanleggen en olijfolie tappen van eigen bomen. We hebben nog lang niet de helft van de omgeving gezien. Er is zo veel activiteit, zoals Rome en Florence, deze steden zijn onuitputtelijk. Het is de bakermat van de kunst, design en mode. Maar het allerleukste vind ik de kleine restaurantjes in de dorpjes. Daar waar de Italianen aan de bar espresso drinken en genieten van drank en spijs, dát is het voor mij. Mensen nemen de tijd voor kleine dingen, op mooie dagen genieten ze samen van de zonnige namiddag. ‘Piano piano’, ze nemen de tijd voor elkaar."

De vraag of ze ooit permanent in Italië willen wonen, beantwoordt Jos met een vertwijfelde blik. “Op dit moment zeker niet”, zegt hij. “We zijn er nog niet aan toe. Het is nog te rustig voor ons. Ik hecht ook aan de dynamiek van Nederland. Zaken doen en veel met mensen bezig zijn vind ik leuk. Hoe we er in de verre toekomst tegenaan kijken weten we niet, maar op dit moment is het een paradijsje voor ons. De beste investering ever.”

Landendossier
	Meer informatie over de aanschaf en bezit van een (tweede) huis in Italië