Bungalow bleek bodemloze put

Het is de nachtmerrie van iedere koper en het overkwam Bob (50) en Ina (48) Venema. Over de grens, bij de oosterburen, verwachtte het echtpaar meer huis voor hun geld te krijgen. Ze kochten een nieuwbouwwoning, maar de nieuwe bungalow dreigde al snel een bodemloze put te worden. In Mondi vertellen ze hun verhaal.

2005 besloten Bob en Ina Venema Nederland te verruilen voor Duitsland, waar een gloednieuwe bungalow met een grote kavel grond hen toe zou lachen. “Het voelde zo goed en vertrouwd,” zegt Bob. “We dachten dat we bij die makelaar in goede handen waren. Maar achteraf gezien ging het allemaal veel te snel. Die krabbel onder het koopcontract was ondoordacht. We hadden beter wat langer kunnen zoeken naar een betrouwbare makelaar.” Bob en Ina’s droom was een nieuwbouwwoning, een huis dat nog niet ‘geleefd’ was door een ander. Via een aannemer wilde het echtpaar een gloednieuwe bungalow laten bouwen. Een woning naar hun hart, waar ze hun eigen stempel op konden drukken.

Gevoel
“Via het internet vonden we Duitse makelaars die projecten aanboden die aan onze eis voldeden. Enthousiast reageerden we, maar van de drie lieten er twee niets van zich horen,” vertelt Bob. “De keuze was toen makkelijk gemaakt. Samen met de makelaar die ons wél benaderde hebben we meteen een aantal modelwoningen bezichtigd.” De locatie was prima, de woningen zagen er goed uit en de makelaar leek een door God gezonden engel die hen wilde helpen waar mogelijk. Perfect geregeld dus... Ina: “We gingen vrijwel meteen overstag. Zeker toen we kennis maakten met de Nederlandse medewerker die ons zou begeleiden! We zagen het helemaal zitten! We tekenden de grondakte bij de notaris en keerden tevreden huiswaarts.” ”Maar toen begon de ellende,” zegt Bob, hij klinkt gedesillusioneerd. “We hadden de grondakte nog niet getekend of wég was onze Nederlandse bemiddelaar! Pleitte. Nergens meer te bekennen, we hebben nooit meer iets van hem vernomen. Later hoorden we dat hij voor zichzelf begonnen was. Vanaf dat moment hadden we het gevoel dat we er alleen voor stonden.”

Begeleiding?
De vogel was gevlogen. Een Duitse collega van hetzelfde makelaarskantoor besloot hen te helpen en te begeleiden. Bob: “De beste man beloofde samen met de aannemer een oogje in het zeil te houden op de bouwlocatie. Tenminste, dat was de afspraak.” Maar ook daar is volgens Bob niets van terecht gekomen. “We hebben hem geen enkele keer gezien! Aangezien ik zelf in de bouw heb gezeten, was hij van mening dat ik het ook in mijn eentje af kon. ‘Daar hebt u ons toch niet voor nodig?’ sprak hij me verbaasd toe.” Ina en Bob zakten steeds dieper weg in de ellende. Was dit nu de voorpret die de bouw van het droomhuis hen brengen zou? Het lot was meedogenloos. Een volgend probleem kondigde zich aan. Bob: “Tijdens de koop van de bouwgrond vroegen we de makelaar of we het perceel middels een extra dam mochten omsluiten. Dat maakte het voor ons makkelijker de woning te bereiken. ‘Natuurlijk kon dat!’ Het was volgens de makelaar ‘kein Problem’. Tijdens de overdracht van de grond bij de notaris leek alles in orde. Totdat er gebeld werd. Het was de makelaar. Het kon opeens niet, er mocht geen dam gebouwd worden omdat de sloot om het perceel geen eigendom van de gemeente bleek te zijn, maar van het waterschap. Wilden we die dam toch bouwen, dan moesten we zelf maar contact opnemen met de gemeente. Die papierwinkel die erbij kwam kijken kostte een vermogen, dus hebben we die dam maar gelaten voor wat het was.”

Koude douche
De ergernis over de beloofde dam was nog niet weggeëbd, of de volgende tirade kondigde zich aan. Ina: “Voordat we tot de koop van de bouwgrond overgingen hebben we een aantal bungalows bezocht die reeds ‘schlüsselfertig’ waren. Ze waren prachtig, zo zou de onze ook worden. Het bouwproces was al een heel eind gevorderd en het huis kreeg eindelijk vorm. Het huis was alleen niet geïsoleerd. Isolatie was volgens de aannemer niet bij de prijs inbegrepen, terwijl dat bij de bungalows die we bezichtigd hadden wél het geval was.” Kokend van woede koersten Bob en Ina diezelfde dag nog met plankgas naar de makelaar. “Ik vertelde hem dat de woningen die we bezichtigd hadden wel geïsoleerd waren,” zegt Bob. “De makelaar had daar echter een theorie over. Volgens hem was onze woning een ‘Angebot’ en konden we kiezen tussen vloer- of dakisolatie. Wilden we beide, dan moesten we daar extra voor dokken. Wat een voorlichting!” Ze konden toen nog niet bevroeden dat ze hun portemonnee nog veel vaker zouden moeten trekken, want kort daarna regent het rekeningen in huize Venema. “We kregen rekeningen van het energiebedrijf. Of we de aansluitingskosten per direct wilden betalen,” vertelt Ina. “We waren van mening dat de offerte van de aannemer inclusief aansluitingskosten was.” Met een groeiend ongeloof in zijn stem vertelt Rob dat de makelaar hen ook dit keer liet vallen als een baksteen. “Ongeïnteresseerd deelde hij ons mede dat we dit zelf maar met de aannemer moesten regelen. Hetzelfde gold voor de aansluitingskosten voor de riolering. Na een week of zes kregen we aanmaningen, terwijl wij ervan uit gingen dat ook dit bij de aannemerskosten hoorde. De aannemer was totaal niet op de hoogte van wat er bij de bouwsom allemaal was inbegrepen.”

De laatste lootjes...
Ondanks alles konden Bob en Ina de stortvloed aan narigheid relativeren. Maar als het echtpaar denkt dat de ellende voorbij is, blijkt dit een illusie. Ontdaan vertelt Bob over de zoveelste rekening. “Tijdens het ondertekenen van het koopcontract werd ons verteld dat we een bijdrage moesten leveren aan de ‘afvalwatervoorziening’. Niemand noemde een bedrag. We gingen er daarom vanuit dat dit, net zoals in Nederland, zo’n zestig euro betrof. Maar het bleek uiteindelijk 2300 euro te kosten!”

Bob en Ina Venema hebben van alles geprobeerd om de makelaar tot de orde te roepen. Maar de man bleek zich van geen kwaad bewust. Volgens Bob reageerde hij ook niet op de e-mails die ze hem stuurden. Maar wanneer Mondi vraagt of ze spijt hebben van hun keuze om naar Duitsland te verhuizen, klinkt het stellig: “Nee!” Inmiddels woont het stel al drie weken in hun nieuwe bungalow en het bevalt hen ondanks alles prima. “We hebben een ruime kavel en een gloednieuwe woning”, zegt Bob. Er valt warempel een glimlach op zijn gelaat te bespeuren. “Er ging heel wat sores aan vooraf, maar uiteindelijk is het ons toch gelukt. Het is weliswaar een wijze les voor de volgende keer. Als je een huis wilt kopen, doe het dan goed. Investeer in deskundigheid, ook als het iets extra’s kost. Het zou ons een hoop ellende bespaard hebben...”

Landendossier
	Meer informatie over de aanschaf en bezit van een (tweede) huis in Duitsland.